Ferrari
Ferrari zostało założone w 1939 roku w Modenie przez Enzo Ferrariego pod nazwą Auto Avio Costruzioni, a pierwszy samochód sygnowany własnym nazwiskiem - model 125 S - zadebiutował w 1947 roku. Włoski producent z siedzibą w Maranello zbudował swoją pozycję na sukcesach w wyścigach (ze szczególnym uwzględnieniem zespołu Formuły 1 Scuderia Ferrari) oraz na wysokoobrotowych silnikach spalinowych.
Przez dekady marka była związana z koncernem Fiat, który przejął w niej udziały w 1969 roku, zanim w 2016 roku Ferrari przekształciło się w niezależną spółkę giełdową. Pojazdy tej marki wyróżniają się silnikami umieszczonymi z przodu lub centralnie, lekką konstrukcją oraz charakterystyczną stylistyką, tworzoną we własnym studiu designu oraz we współpracy z włoskim biurem Pininfarina.
Obecna oferta marki obejmuje samochody sportowe i modele typu grand tourer, w tym hybrydowy model 296 GTB, napędzany silnikiem V12 model 12Cilindri oraz Purosangue - pierwsze czterodrzwiowe auto w historii firmy. Ferrari sukcesywnie wprowadza napędy hybrydowe typu plug-in do swoich modeli, przygotowując się jednocześnie do premiery pierwszego w pełni elektrycznego pojazdu.
Modele na przestrzeni lat
Ferrari 250 GTO
Ferrari 288 GTO
Ferrari Testarossa
Ferrari F40
Ferrari F50
Ferrari Enzo
Ferrari 599 GTB Fiorano
Ferrari 458
Ferrari F12berlinetta
LaFerrari
Ferrari 488
Ferrari 812 Superfast
Ferrari Monza SP1 / SP2
Ferrari SF90 Stradale
Ferrari 296
Ferrari Daytona SP3
Ferrari Purosangue
Ferrari 12Cilindri
Ferrari 849 Testarossa
Ferrari F80
Dane
Rejestracje
Oficjalne akcje serwisowe.
Ciekawostki
Przy tworzeniu LaFerrari Aperta Ferrari przeprojektowało drogi przenoszenia obciążeń w dolnej części nadwozia, aby bez dachu zachować sztywność coupé przy minimalnym wzroście masy.
Łączna moc systemowa LaFerrari wynosi 963 cv.
Główny silnik elektryczny układu HY-KERS LaFerrari ma moc 120 kW.
Sam silnik V12 LaFerrari rozwija 800 cv.
LaFerrari wykorzystuje wolnossący silnik V12 o pojemności 6262 cm³.
Europejska wersja wczesnej Testarossy rozwijała około 390 KM.
Silnik Testarossy miał po cztery zawory na cylinder, co było ważnym rozwinięciem względem wcześniejszej rodziny Berlinetta Boxer.
Testarossa wykorzystuje centralnie umieszczony, dwunastocylindrowy silnik o układzie cylindrów 180 stopni.
W Testarossie chłodnice cieczy przeniesiono w okolice tylnych błotników, eliminując długie przewody gorącej cieczy biegnące przez kabinę.
Przy premierze Ferrari podawało dla SF90 Stradale stosunek masy do mocy 1,57 kg na cv.