Ferrari Testarossa
Najważniejsze dane
Różnice między wariantami
| Specyfikacja | Ferrari Testarossa | Ferrari 512 TR | Ferrari F512 M |
|---|---|---|---|
| Moc | 390 KM | 428 KM | 440 KM |
| Okres produkcji | 1984-1991 | 1991-1994 | 1994-1996 |
Generacje i warianty
Ferrari Testarossa
Ferrari Testarossa
1984-1991- Nadwozie
-
Coupé
- Silnik
- 4,9 l · wolnossący · płaski 12
- Moc
- 390 KM
- Napęd
-
Napęd na tylne koła
- Skrzynia
-
Manualna· 5 biegów
Ferrari 512 TR
1991-1994- Nadwozie
-
Coupé
- Silnik
- 4,9 l · wolnossący · płaski 12
- Moc
- 428 KM
- Napęd
-
Napęd na tylne koła
- Skrzynia
-
Manualna· 5 biegów
Ferrari F512 M
1994-1996- Nadwozie
-
Coupé
- Silnik
- 4,9 l · wolnossący · płaski 12
- Moc
- 440 KM
- Napęd
-
Napęd na tylne koła
- Skrzynia
-
Manualna· 5 biegów
Ciekawostki
Europejska wersja wczesnej Testarossy rozwijała około 390 KM.
Silnik Testarossy miał po cztery zawory na cylinder, co było ważnym rozwinięciem względem wcześniejszej rodziny Berlinetta Boxer.
Testarossa wykorzystuje centralnie umieszczony, dwunastocylindrowy silnik o układzie cylindrów 180 stopni.
W Testarossie chłodnice cieczy przeniesiono w okolice tylnych błotników, eliminując długie przewody gorącej cieczy biegnące przez kabinę.
Ferrari podaje dla Testarossy prędkość maksymalną przekraczającą 290 km/h.
Testarossa zastąpiła 512 BBi w roli dwunastocylindrowego, centralnosilnikowego gran turismo Ferrari.
Ferrari Testarossa zadebiutowało w 1984 roku podczas salonu samochodowego w Paryżu.
Charakterystyczne boczne żebra Testarossy maskują duże wloty powietrza prowadzące do tylnych chłodnic.
Nadwozie Testarossy zaprojektowała Pininfarina.
W 1992 roku rodzina Testarossy została gruntownie rozwinięta w model 512 TR z nowym sterowaniem silnika i obniżonym położeniem zespołu napędowego.