W panteonie współczesnej inżynierii motoryzacyjnej istnieją projekty, które nie są jedynie kolejnymi iteracjami sportowych pojazdów, lecz stanowią punkty zwrotne, redefiniujące granice fizyki stosowanej w ruchu lądowym. Aston Martin Valkyrie, znany w fazie embrionalnej jako projekt "Nebula" oraz pod kodem badawczym AM-RB 001, jest właśnie takim bytem. Nie jest to samochód drogowy zaadaptowany do warunków torowych, ani samochód wyścigowy ucywilizowany na potrzeby homologacji drogowej. Jest to bezprecedensowa materializacja inżynieryjnego absolutyzmu, wynikająca z kolizji ambicji dwóch gigantów: najstarszego brytyjskiego domu autoluksusu – Aston Martin Lagonda, oraz technologicznego hegemona Formuły 1 – Red Bull Racing Advanced Technologies.

W ponad stuletniej historii marki Aston Martin, momenty przełomowe zazwyczaj wiązały się z premierami modeli Grand Tourer o klasycznych liniach i potężnych silnikach umieszczonych z przodu. Jednakże model Valhalla stanowi radykalne odejście od tej tradycji, będąc manifestem nowej ery inżynieryjnej, zapoczątkowanej w Gaydon w trzeciej dekadzie XXI wieku.

Valhalla nie jest jedynie kolejnym samochodem w portfolio producenta; jest to fizyczna reprezentacja burzliwych procesów korporacyjnych, zmian właścicielskich oraz fundamentalnej redefinicji strategii napędowej, która dokonała się pod wpływem imperatywów ekologicznych i ekonomicznych.

Aston Martin DBX707 to ucieleśnienie ambicji legendarnej brytyjskiej marki, która po ponad stu latach historii zdecydowała się na odważny krok – wejście na rynek luksusowych SUV-ów o wysokich osiągach. Ten model to jednak znacznie więcej niż suche dane techniczne, choć te są imponujące: 707 koni mechanicznych oraz przyspieszenie od zera do setki w zaledwie 3,3 sekundy.