Lotus Esprit

Lotus zaprojektował Type 918 jako kompaktowy silnik; kompletna jednostka ważyła około 220 kg, dzięki czemu mieściła się w istniejącej architekturze Esprita.

Wersja Esprit V8 z 1996 roku otrzymała opracowany przez Lotusa silnik Type 918, 3,5-litrowe V8 biturbo o mocy około 350 hp i momencie 400 Nm.

Wczesny Esprit S1 ważył około 898 kg, co wpisywało się w nacisk Colina Chapmana na niską masę.

Esprit łączył lekkie nadwozie z tworzywa wzmacnianego włóknem szklanym ze stalową ramą kręgosłupową charakterystyczną dla ówczesnych Lotusów.

Wczesny Esprit S1 miał centralnie umieszczony czterocylindrowy silnik 2,0 l współpracujący z pięciobiegową skrzynią.

Seryjny Lotus Esprit wszedł do produkcji w 1976 roku po wcześniejszym pokazaniu koncepcyjnego projektu na początku dekady.

Po latach klinowej stylistyki Giugiaro Esprit został w 1987 roku gruntownie przeprojektowany przez Petera Stevensa, zachowując jednak rozpoznawalne proporcje modelu.

Oryginalne nadwozie Esprita zaprojektował Giorgetto Giugiaro, rozwijając klinową formę pokazaną w prototypie z 1972 roku.

W 1980 roku gama Esprita została rozszerzona o wersję Turbo z silnikiem 2,2 l, która wyraźnie podniosła osiągi modelu.

Osobisty Turbo Esprit Colina Chapmana z 1981 roku był według Lotus Heritage pierwszym Espritem wyposażonym w wspomaganie kierownicy; samochód prowadziła również Margaret Thatcher podczas wizyty w Lotusie.