Ford GT40
Najważniejsze dane
Różnice między wariantami
| Specyfikacja | Ford GT40 Mk I | Ford GT40 Mk II | Ford GT40 Mk IV |
|---|---|---|---|
| Silnik | 4,7 l · wolnossący · V8 | 7 l · wolnossący · V8 | 7 l · wolnossący · V8 |
| Moc | Do 385 KM | 492 KM | Co najmniej 507 KM |
| Skrzynia | Manualna · 5 biegów | Manualna · 4 biegów | Manualna · 4 biegów |
| Okres produkcji | 1964-1968 | 1966-1967 | 1967-1967 |
Generacje i warianty
Ford GT40
Ford GT40 Mk I
1964-1968- Nadwozie
-
Coupé
- Silnik
- 4,7 l · wolnossący · V8
- Moc
- Do 385 KM
- Napęd
-
Napęd na tylne koła
- Skrzynia
-
Manualna· 5 biegów
Ford GT40 Mk II
1966-1967- Nadwozie
-
Coupé
- Silnik
- 7 l · wolnossący · V8
- Moc
- 492 KM
- Napęd
-
Napęd na tylne koła
- Skrzynia
-
Manualna· 4 biegów
Ford GT40 Mk IV
1967-1967- Nadwozie
-
Coupé
- Silnik
- 7 l · wolnossący · V8
- Moc
- Co najmniej 507 KM
- Napęd
-
Napęd na tylne koła
- Skrzynia
-
Manualna· 4 biegów
Ciekawostki
GT40 i jego rozwinięcia wygrały 24-godzinne Le Mans cztery razy z rzędu, w latach 1966, 1967, 1968 i 1969.
Sezon 1966 zakończył się dla Forda zwycięstwem w klasyfikacji mistrzostw świata prototypów, przed Ferrari.
Raport Forda z Le Mans 1966 podawał średnią prędkość zwycięskiego samochodu na poziomie około 125 mph.
Bruce McLaren i Chris Amon zostali zwycięzcami Le Mans 1966 w Fordzie nr 2 po kontrowersyjnym, ustawionym do wspólnego finiszu zakończeniu wyścigu.
Fordy GT40 Mk II zajęły trzy pierwsze miejsca w Le Mans w 1966 roku, dając marce pierwsze zwycięstwo w tym wyścigu.
W 1966 roku cztery Fordy Mk II zakwalifikowały się przed głównymi rywalami do 24-godzinnego Le Mans.
Jednym z podstawowych zadań projektu GT40 było zbudowanie maszyny zdolnej zwyciężyć w 24-godzinnym Le Mans.
Ford formalnie uruchomił swój program GT 12 czerwca 1963 roku, z celem stworzenia samochodu na najważniejsze wyścigi długodystansowe.
Przy niemal równoczesnym finiszu w 1966 roku za zwycięzcę uznano auto McLarena i Amona, ponieważ startowało dalej z tyłu i pokonało większy dystans.
