Lancia Stratos

Fabryczne jednostki rajdowe Stratosa, rozwijane w wersjach 12- i 24-zaworowych, osiągały moc do około 300 hp.

Stratos otrzymał centralnie umieszczony 2,4-litrowy silnik V6 pochodzenia Ferrari Dino.

Charakterystyczne klinowate nadwozie Stratosa zaprojektował Marcello Gandini dla studia Bertone.

Sandro Munari zdobył w 1977 roku Puchar Kierowców FIA za wyniki osiągane m.in. Lancią Stratos, zanim utworzono pełny tytuł WRC dla kierowców.

Stratos odniósł trzy kolejne zwycięstwa w Rajdzie Monte Carlo, umacniając swoją reputację jednej z ikon rajdów lat siedemdziesiątych.

Lancia zdobyła Stratosem trzy kolejne tytuły mistrza świata producentów w rajdach w latach 1974, 1975 i 1976.

23 września 1973 roku Stratos wygrał Tour de France Automobile, odnosząc jedno z pierwszych wielkich międzynarodowych zwycięstw.

Pierwsze zwycięstwo Stratosa w zawodach przyszło 8 kwietnia 1973 roku podczas Rally Firestone w Hiszpanii.

FIA homologowała Lancię Stratos do Grupy 4 1 października 1974 roku.

Lancia Stratos była od początku projektowana jako samochód rajdowy, a dopiero wymagania homologacyjne wymusiły stworzenie serii drogowej.