Jaguar D-Type

Wyścigowy D-type rozwijał około 270 bhp z rozwiniętego rzędowego sześciocylindrowego silnika Jaguar XK.

D-type wykorzystywał zaawansowaną wówczas konstrukcję monokokową tylnej części nadwozia połączoną z przednią ramą pomocniczą dla silnika i zawieszenia.

W maju 1954 roku prototyp D-type poprawił rekord okrążenia podczas testów Le Mans o około pięć sekund.

13 października 1956 roku Jaguar ogłosił wycofanie fabrycznego zespołu z wyścigów, choć prywatne D-type nadal odnosiły sukcesy.

Wysoka płetwa za głową kierowcy stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów aerodynamicznych późniejszych D-type.

D-type wygrał 24-godzinne Le Mans trzy lata z rzędu: 1955, 1956 i 1957.

Po wycofaniu fabrycznego zespołu prywatna ekipa Ecurie Ecosse wygrała D-type'em Le Mans w 1956 i 1957 roku.

Jaguar D-type odniósł pierwsze zwycięstwo w 24-godzinnym Le Mans w 1955 roku.

W swoim pierwszym starcie w 24-godzinnym Le Mans w 1954 roku D-type zajął drugie miejsce.

Pierwszy prototyp D-type, oznaczony XKC401, powstał w 1954 roku jako następca wyścigowego C-type.