Jaguar XJR-15

Dla XJR-15 opracowano sześciobiegową przekładnię TWR, wywodzącą się z doświadczeń firmy w wyścigach długodystansowych.

Z przodu XJR-15 zastosowano układ z popychaczami i wewnętrznie umieszczonymi elementami resorująco-tłumiącymi.

Silnik V12 XJR-15 korzystał z układu smarowania z suchą miską olejową, rozwiązania typowego dla samochodów wyścigowych.

Za kabiną XJR-15 pracował sześciolitrowy, wolnossący silnik V12 o mocy przekraczającej 450 bhp.

XJR-15 wykorzystywał bardzo zaawansowany jak na początek lat dziewięćdziesiątych monokok z kompozytu węglowego.

Materiały aukcyjne Pendine podają 16 egzemplarzy XJR-15 przygotowanych w specyfikacji wyścigowej dla Intercontinental Challenge.

JaguarSport ujawnił XJR-15 w listopadzie 1990 roku jako drogowy supersamochód silnie związany z wyścigowymi prototypami TWR i Jaguara.

Finał serii XJR-15 na Silverstone w 1991 roku miał nagrodę w wysokości miliona dolarów, którą zdobył Armin Hahne.

Nabywcy XJR-15 mogli uczestniczyć w jednomarkowym Jaguar Intercontinental Challenge rozgrywanym podczas weekendów Grand Prix w 1991 roku.

XJR-15 powstał z pomysłu stworzenia samochodu drogowego wykorzystującego doświadczenia i rozwiązania wyścigowego Jaguara XJR-9.